یادداشت میدانی #۰۰۳

برای مدت‌های طولانی، بخش فنی تست مجازی (Virtual Try-On) را معادل کلِ محصول می دانستم.

تمام بهبودها روی رندرینگ بهتر متمرکز بودند

نورپردازی بهتر.

دقت رنگی بالاتر.

واقع‌گرایی بیشتر.

سپس تحقیقات کاربری، صورت‌مسئله را تغییر داد.

مردم به دنبال واقعیت افزوده نبودند؛

آن‌ها قبل از خرید، به دنبال اطمینان خاطر می‌گشتند.

تست مجازی به تنهایی کل مسئله را حل نمی‌کرد،

بلکه صرفاً از یک تصمیم‌گیری بسیار بزرگ‌تر پشتیبانی می‌کرد.

این شهود، معماری محصول را کاملاً دگرگون کرد.

به جای اینکه همه‌چیز را حول محور AR بسازم، واقعیت افزوده به بخشی از یک صفحه تبدیل شد که تحلیل محصول، مقایسه‌ها، نظرات و بستر خرید را نیز در خود جای داده است.

و این گونه بود که دریافتم :

گاهی بزرگ‌ترین بهبود در یک محصول، اضافه کردن یک قابلیت جدید نیست؛ بلکه پیدا کردن جایگاه درست برای قابلیتی است که قبلاً ساخته‌اید.

زمینه (Context)

بازتعریف چارچوب IMIXAR پس از تحقیقات کاربری و برنامه‌ریزی برای اعتبارسنجی محصول.

چه چیزی تغییر کرد؟

تست مجازی (Virtual Try-On) دیگر کل محصول به شمار نمی‌رود؛

بلکه به کامپوننتی درون یک تجربه تصمیم‌گیری گسترده‌تر تبدیل شد.

آزمایش بعدی

سنجش این موضوع که آیا گنجاندن VTO درون مقالات محصول‌محور، در مقایسه با ارائه آن به عنوان یک تجربه مستقل، میزان تعامل و اعتماد کاربران را افزایش می‌دهد یا خیر.

هر یادداشت میدانی (Field Note)، تصمیم واقعی گرفته‌شده در طول ساخت IMIXAR را ثبت می‌کند. برخی از ایده‌ها زنده می‌مانند و برخی دیگر نه؛ اما در هر صورت، این یادداشت‌ها باقی خواهند ماند.